Impressie Turkije jaargang 01 editie 05

Impressie Turkije

WINNEN

Winnen: orchidee burrageara


In deze editie

Aardbevingen Orchideeën Recep Tayyip Erdoğan

Moedergodin Kybele  Alanya Sagalassos

Dit is editie 05 van het tweemaandelijkse magazine Impressie Turkije. Opnieuw een editie met zes mooie en interessante artikelen die alle afzonderlijk te lezen zijn en voor onbepaalde tijd op de site blijven staan. Twee van deze artikelen zijn geschreven door twee nieuwe redacteurs: Maria Jonker en Marc van Hecke. 
Van beide schrijvers heb je in eerdere uitgaven al wat kunnen lezen, toen nog in de hoedanigheid van gastschrijver. 
Steeds meer lezers ontdekken Impressie Turkije en het magazine wordt goed gewaardeerd. Om minder kwetsbaar te zijn en ervoor te zorgen dat het magazine kan blijven voortbestaan, is het belangrijk het aantal medewerkers uit te breiden. Bovendien is het natuurlijk leuk om verschillende schrijfstijlen in het magazine te hebben. Een derde reden tot slot is dat ik de komende maanden meer tijd wil hebben om te werken aan de pagina's Ondernemen in Turkije en Bijzondere buitenlanders in Turkije.

We kunnen nog meer mensen gebruiken. Als het jou wat lijkt om ook een plek binnen Impressie Turkije te hebben, neem dan vooral contact met mij op! Natuurlijk verwacht ik een goede kwaliteit, je zult er plezier aan moeten beleven om heel wat uurtjes onderzoek te plegen!

Naast de losse, grote artikelen is ook deze editiepagina weer leuk om te lezen. 
De te winnen prijs met de kennisquiz - die je bijna onderaan deze pagina vindt - is een prachtige orchidee, aangeboden door Reinhart Orchideeën. Bij Reinhart Orchideeën kun je niet alleen terecht voor de mooiste orchideeën, maar je kunt er ook heerlijk ronddwalen in het enorme kassencomplex en de tuinen. Op het terrein vind je naast bloemen en planten ook volières  en koivijvers en tentoonstellingen met kunst. Een bezoek aan de kwekerij in het Groningse Haren vormt daarom een afwisselend en leerzaam dagje uit.

Ik hoop dat ook deze vijfde editie van Impressie Turkije weer met veel plezier en interesse gelezen gaat worden. 

Klaske Kassenberg
Hoofdredacteur Impressie Turkije​​​




Turkije kaart editie 05

De locaties die in editie 04 genoemd worden




En de winnaar is...

In de vorige editie van Impressie Turkije was met de kennisquiz een drietal lekkere Turkse wijnen te winnen. Er waren 67 inzendingen. De winnaar die hieruit is getrokken, is:

--- Marc Kenselaar ---

Van harte gefeliciteerd met de prijs, Marc! De flessen wijn worden zo spoedig mogelijk naar je toegestuurd.

Heb jij meegedaan, maar heb je de prijs niet gewonnen? Op de website van Troy Wines kun je zien waar je deze - en andere - wijnen kunt kopen. 







Nasreddin Hoca 

De mislukte olijfoogst

Ooit was er een jaar waarin de hele olijfoogst was mislukt. Het voorjaar was stormachtig en bijzonder koud geweest en de tere bloesem van de olijfbomen was door hagel en storm kapotgeslagen. Daarop volgde een hete, droge zomer en aan het einde daarvan droegen de olijfbomen maar weinig vrucht. En die olijven waren ook nog eens erg klein. In het dorp van Nasreddin Hoca werd dan ook niet veel olie geperst en in de winter was er een echt olietekort ontstaan. Olijfolie werd niet alleen gebruikt bij het bereiden van voedsel, maar ook brandden er olielampen op. In een tijd waarin er nog geen elektriciteit was, was een mislukte olijfoogst dan ook een regelrechte ramp.
Gelukkig was daar de sultan die de mensen uit de dorpen te hulp schoot door elke week twee grote kruiken met olie uit zijn eigen olievoorraad naar het dorp te sturen. Elke week stonden de mensen in een lange rij te wachten op de ezel die met de twee kruiken zou komen.
Ook Nasreddin Hoca stond geduldig in de rij te wachten. Toen hij eindelijk aan de beurt was, vroeg de man die de olie verdeelde: ‘Hoca, waar is uw kruikje?’
‘Dat heb ik niet’, antwoordde de hoca.
‘Maar waar moet ik dan uw olie in doen?’, vroeg de man.
‘Ik heb geen olie nodig’, zei Nasreddin, ‘maar als ik niet in de rij ga staan, menen de mensen dat ik thuis nog genoeg olie heb en dan komen ze morgen allemaal naar mijn huis om olie te lenen…’

Nasreddin zonder kruik






Het favoriete Turkse nummer van
Impressie Turkije lezeres 
Vera de Mooij:
Nahide Babaşlı - Ay Yüzlüm

Over Nahide Babaşlı

Over de jonge zangeres is nog niet zo heel veel bekend. Maar gezien haar mooie, zuivere stem zal dat niet lang zo blijven.
Nahide Babaşlı werd in 1999 geboren in Azerbeidzjan. Het jonge talent is vooral geroemd door de gevoelige vertolking van het lied Ay Yüzlüm.

Ay Yüzlüm is oorspronkelijk een nummer van de in 2014 overleden Murat Göğebakan. 
Andere covers gezongen door Nahide Babaşlı  zijn onder andere: Anlasana, Dido, Gözlerimi Kapatsam, Sen Benden Gittin Gideli en Kendine İyi Bak.

Vera de Mooij over haar keuze: 

Ik hoorde dit nummer voor het eerst tijdens een picknick in de bergen. Een vriendin had het op haar telefoon en ook al klonk het wat blikkerig, met het adembenemende uitzicht was het in één woord magnifiek!  
Ay Yüzlüm - Songtekst

Zaman hancı bulut yolcu
Şimdi gitti en son yolcu
Bitmedi mi hasretin borcu
Neredesin ay yüzlüm

Gece çöker güller solar
Gözlerime yaşlar dolar
Hatıralar bende ağlar
Neredesin ay yüzlüm

Karakollar mı kuruldu
Kelepçeler mi vuruldu
Bak bugünde akşam oldu
Neredesin ay yüzlüm


Gençliğim dizleri üstüne çökmüş
Kapaklanınca sevda yoluna
Bir doğuş yaratıldı çırılçıplak
Ve sen.. Ve sen Ay yüzlüm

Kurumuş yaprak gibi düşerken dalından
Bir aah uzun sesli koptun dudaklarımdan
Dön Ay yüzlüm dön, neredeysen dön
Sensiz olmuyor
Kan damlıyor gözlerimden kan

Gücün varsa gel, gel de sen dayan
Çünkü ben son nefes gibi titrek
Çünkü ben çırılçıplak
Çünkü ben sensizim
Çünkü ben... Çünkü ben...

Welk Turkse nummer zou jij in Impressie Turkije onder de aandacht willen brengen?

Impressie Turkije is wettelijk verplicht je te wijzen op de privacyverklaring, je kunt deze hier lezen.










Dalyanlı River Bums
Een bijdrage van Margreet Rotte

Sorry wereld. Jaarlijks vlieg ik duizenden kilometers. Omdat ik graag in Turkije ben. Ik zou een ticket kunnen kopen waarbij ik meer betaal en de luchtvaartmaatschappij namens mij een aantal bomen plant. Ik doe het liever anders. In Dalyan maakt een groep vrijwilligers wekelijks schoon in de natuur. Wanneer ik er ben, help ik de Dalyanlı River Bums. Zo heet de groep. Gezamenlijk zorgen we er voor dat er minder zwerfvuil in en rond de rivier ligt. Zodat iedereen kan genieten van de betoverende natuur. En schildpadden minder risico lopen om te stikken in een plastic zak of verstrikt te raken in een vislijn.

Donderdag = schoonmaakdag

Iedere week verzamelt de groep vrijwilligers zich in de theetuin. Donderdag 10 uur, vaste prik. De vuilniszakken en gereedschappen worden op de boot geladen. Er is een vaste kapitein. De gemeente stelt hem en zijn boot beschikbaar. Omdat de kapitein dagelijks op de rivier en het meer vaart, weet hij vaak precies waar de meeste rommel ligt. Na zes jaar wekelijks schoonmaken haalt de groep steeds minder troep op. Hun inspanningen hebben dus wel degelijk zin. Helaas is nog niet iedereen even milieubewust. Sommige kapiteins kieperen nog steeds volle vuilniszakken overboord.

Internationaal project

Inmiddels help ik zo’n vijf jaar mee en ik vind het erg leuk. De River Bums bestaat uit een vaste harde kern van voornamelijk Europese expats, aangevuld met een enkele Turk en voorbijgangers zoals ik. Inmiddels zijn er zo’n 30 vrijwilligers. Deze keer zijn we met een te grote groep voor de boot, dus we splitsen op. Ik kies ervoor om met 4 anderen naar een moerasachtig gebied net buiten Dalyan te gaan. Daar groeit in deze tijd van het jaar namelijk de rode zeekraal. Een prachtig gezicht. En ik heb er eerder deze week genoeg troep zien liggen. Laarzen kan ik gelukkig lenen.

Troep
Plastic fles
Schoonmaak
Geen beginnen aan

Het is niet voor zijn tijd dat we dit gebied aanpakken. Man, wat een troep ligt er. Blikjes die er duidelijk al tientallen jaren liggen. Die hebben namelijk nog zo’n driehoekige opening. Daarnaast tientallen flessen, medicijnflesjes en natuurlijk het gebruikelijke plastic afval. Heel veel glasscherven. Er is zowat geen beginnen aan om die allemaal op te rapen, maar ik doe mijn best. Ondertussen word ik aan alle kanten belaagd door muggen. Ondanks dat ik me ingesmeerd heb met anti-mug, weten ze me te vinden. Maar het is voor het goede doel dus ik ga maar gewoon vrolijk door.

Volle zakken

Na anderhalf uur hebben we al 11 volle jumbozakken, een autoband en een piepschuimpilaar verzameld. We mogen alles gelukkig langs de kant van de weg laten staan. De gemeente haalt alle zooi op en brengt het netjes naar de vuilstort. Deze manier van opruimen is wel lekker efficiënt want op de boot moet je vaak nog een stukje varen voor je bij een vervuilde plek bent. Vuil en bezweet houden we het voor gezien. Tijd voor de nabeschouwing in de theetuin!

Voldaan na het opruimen, zes vuilniszakken
De kapitein was in de war

Rond een uur of half twee legt de boot aan. De bootmensen hadden wat pech. Ze vertrokken later want de kapitein dacht dat het woensdag was dus die moest om tien uur nog opgetrommeld worden. Ach ja, ook dat is Turkije. Met acht vrijwilligers halen zij in korte tijd ook nog 7 zakken uit het riet en de rivier. Een paar jaar geleden waren dat er nog veel meer. En ze vonden voornamelijk klein spul. Net als met dat kapotte glas bij ons, kun je daarmee bezig blijven.

Voldoening en frustratie

Met thee, bier en tosti’s kletsen we nog een uurtje na. River bummen is namelijk niet alleen heel nuttig, maar ook een sociale bezigheid. Je bent een paar uur in de weer met mensen die ook van de natuur houden en net als jij wat terug willen doen. Met zijn allen genieten we van het natuurschoon in en rond Dalyan en de gastvrijheid van de Turkse bevolking. Het geeft voldoening om niet alleen maar te luieren, maar jezelf ook nuttig te maken. Het is weleens frustrerend om te zien dat een stuk wat je net hebt schoongemaakt een week later weer sporen vertoont van een Turkse barbecue. Maar in elk geval worden steeds meer mensen zich bewust van het feit dat we met zijn allen de natuur moeten beschermen. Zolang het nodig is, hijs ik me in elk geval op donderdag in Dalyan in mijn oude kloffie.

Margreet Rotte


WINNEN:
Orchidee

Deze mooie orchidee burrageara wordt je aangeboden door de firma Reinhart Orchideeën. 

Gaat je voorkeur uit naar een andere orchidee? Dat kan, in overleg natuurlijk. Kijk maar eens in de online winkel

Winnen: orchidee burrageara

Wil je na het lezen van het artikel over orchideeën in Turkije deze beauty's in het echt zien? En dan niet een paar, maar een heleboel soorten? Je bent van harte welkom bij Reinhart Orchideeën in het Groningse Haren.
Het prachtig aangelegde complex bestaat uit kassen, twee binnentuinen - met o.a. koivijvers en volières - en een buitentuin. Je kunt op je gemakje ronddwalen tussen de honderden soorten orchideeën - ook voor in de tuin! - maar je kunt ook een rondleiding plus lezing krijgen. De entree tot het complex is gratis, voor een rondleiding wordt een klein bedrag gevraagd. Is Groningen jou te ver, maar wil je wel een of meerdere orchideeën aanschaffen? Er is ook een online winkel waar je naast orchideeën tal van accessoires vindt.

Maar je kunt zo'n mooie orchidee ook WINNEN! Als je de reportages en artikelen gelezen hebt, zijn de vragen uit de kennisquiz niet zo moeilijk te beantwoorden. Bovendien kun je er alle tijd voor nemen. En wees gerust: je hoeft echt niet alles goed te hebben om een kans te maken.
De kennisquiz bestaat uit twaalf vragen. Veel succes!




En zo zijn we dan weer aan het einde gekomen van de vijfde editie van Impressie Turkije. 
Ik hoop dat je ook deze weer met veel plezier gelezen hebt.

oproep

Wil je helpen het blad in de lucht te houden en het groot, sterk en gezond te maken? Deel je ervaringen dan op de sociale media - met groepen, met vrienden en kennissen - en zorg er met mij en anderen voor dat Impressie Turkije bij alle Nederlandstalige Turkijeliefhebbers bekend wordt. Onder elk artikel vind je de buttons om te delen.

Dank voor het lezen!

Klaske Kassenberg

Hoofdredacteur Impressie Turkije




Klaske Kassenberg

In de zomer van 2005 kwam ik met twaalf kratten aan persoonlijke bezittingen naar Turkije, met als doel: schrijfster worden. In die opzet slaagde ik, ondertussen steeds meer in de ban rakend van het land waar ik nu woonde. 

Mijn drang te willen doorgronden en mijn talent te kunnen verwoorden, vormen een dynamische combinatie waarmee ik van Impressie Turkije een onderscheidend magazine wil maken. Een magazine dat blijft verrassen en boeien. Elke editie weer.

Een aanrader om te lezen?
Zegt het voort!

Naar de tandarts in Alanya? Kamil Küçükyıldız, implantaten, kronen en andere behandelingen.


>