Mailinglist Nieuwe Editie

Impressie Turkije jaargang 01 editie 04

Editie 04 Impressie Turkije

WINNEN

Antre rode wijn


Smyrna witte wijn
Smyrna rode wijn

In dit nummer

Osman Gazi Wintersport Erciyes Giresun 

21 oktober 1021  Wijn Hattusa

Dit is alweer de vierde editie van Impressie Turkije. Een editie met weer een zestal mooie en interessante artikelen die alle afzonderlijk te lezen zijn en voor onbepaalde tijd op de site blijven staan. Maar ook deze 'beperkt houdbare' editiepagina is leuk genoeg om goed te lezen.

Voor de kennisquiz heb ik een lekkere prijs gevonden, namelijk drie flessen Turkse wijn. Deze wijn is gesponsord door wijnimporteur Troy Wines. Je kunt er meer over lezen in de uitgebreide reportage over wijn. 

In de rubriek 'geschiedenis' gaan we ruim 900 jaar terug in de tijd, naar 21 oktober 1097. Het was de tijd van de Eerste Kruistocht en de christenen wilden de stad Antiochië op de Seltsjoeken veroveren. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Ook in de serie 'mensen' gaan we terug in de tijd. We nemen het bijzondere leven van de stichter van het Ottomaanse Rijk onder de loep, Osman Gazi.
De uitgebreide streekreportage van Impressie Turkije gaat deze keer over een prachtige provincie aan de Zwarte Zee, namelijk Giresun. Niet zo heel erg populair bij de Europese toerist, maar na het lezen van de reportage ben je vast met me eens dat dit geheel onterecht is! En heb je zin om de komende winter in Turkije de sneeuw op te zoeken? De Erciyes in hartje Turkije biedt veel wintersportplezier, ook voor de ervaren skiër.
Deel vier in de serie 'archeologie' gaat over Hatussa in de provincie Çorum.

En last but not least hebben we deze keer een prachtige bijdrage van Marc van Hecke over zijn schoonfamilie en de 'köy enstitüleri'. 

Ik hoop dat ook deze vierde editie van Impressie Turkije weer met veel plezier en interesse gelezen gaat worden. 

Klaske Kassenberg
Hoofdredacteur Impressie Turkije​​​




Kaart Turkije, editie 04

De diverse locaties die in editie 04 genoemd worden




En de winnaar is...

In de vorige editie van Impressie Turkije was met de kennisquiz een tweetal mooie boeken van de schrijver Yusuf Atılgan te winnen. Er waren 37 inzendingen. De winnaar die hieruit is getrokken, is:

--- Tonnie Offenbach ---

Van harte gefeliciteerd met de prijs, Tonnie! De boeken worden zo spoedig mogelijk naar je toegestuurd.

Heb jij meegedaan, maar heb je de prijs niet gewonnen? Op de website van uitgeverij Jurgen Maas kun je deze boeken - en nog vele andere - bestellen. 







Nasreddin Hoca 

Waar is de kat gebleven?

Op een dag liep Nasreddin Hoca langs de slager en zag hoe deze een pas geslacht rund ontbeende en de mooie stukken vlees sneed. ‘Hmmm…’ dacht Nasreddin, ‘wat heb ik zin in zo’n stuk mals geroosterd vlees’. Hij bedacht zich niet langer en kocht een kilo van het allerbeste vlees.
Thuis gaf hij het vlees aan zijn vrouw en vertelde haar hoe zij zijn favoriete maaltijd moest bereiden. Daarna ging de hoca naar het theehuis voor een praatje en een paar glaasjes thee.
Zijn vrouw liet hem zonder te groeten gaan, boos dat zij al het werk moest doen en hij lekker in het theehuis ging zitten niksen. Toch begon ze aan het bereiden van de maaltijd, ze roosterde het vlees, kookte rijst, maakte gevulde paprika’s en een frisse salade. Tegen de tijd dat het eten klaar was, stuurde ze het buurjongetje erop uit. Echter niet naar het theehuis om Nasreddin te halen, maar naar haar beste vriendinnen om hen uit te nodigen voor de maaltijd. Met elkaar deden zij zich tegoed aan het overheerlijke, malse vlees.

Nasreddin Hoca weegt de kat terwijl zijn vrouw toekijkt

Nadat alles op was, hielpen de vriendinnen de tafel af te ruimen en af te wassen. Toen alles aan kant was, gingen de vriendinnen naar huis en de vrouw van Nasreddin Hoca dekte opnieuw de tafel. Nu stuurde ze het buurjongetje om Nasreddin uit het theehuis te halen.
Nasredding Hoca verheugde zich op een lekkere maaltijd en hij kon zijn ogen niet geloven toen hij op de gedekte tafel alleen een bord soep zag staan.
‘Waar is het vlees?’ vroeg hij verbaasd.
‘Ach, zo spijtig, dat heeft de kat opgegeten’, antwoordde zijn vrouw.
‘Wàt?! Ik had een kilo van het beste vlees gekocht’, riep de hoca en hij rende naar de binnenplaats om de schuldige te zoeken. Daar lag een onooglijk klein katje lekker in het zonnetje. Nasreddin greep het beestje in zijn nekvel en zette het op de weegschaal. Toen riep hij naar zijn vrouw: ‘Hij weegt precies één kilo! Als dit dus het vlees is, waar is dan de kat gebleven?’

Illustratie: Marja Roes

Hier kun je meer lezen over Nasreddin Hoca







Het favoriete Turkse nummer van
Impressie Turkije lezeres 
Margreet Rotte:
Hozan Beşir - Elfida

Over Hozan Beşir

Hozan Beşir werd op 21 maart 1973 in Diyarbakır geboren. Na zijn middelbare school studeerde hij mijnbouwkunde, scheikunde en anesthesietechniek. 
Als Koerdische zanger heeft hij te maken gehad met angst, maar ook met hoop. Je kunt een systeem bekritiseren, maar niet door te beledigen of door geweld te gebruiken, zo is hij van mening. 

De optredens van Hozan Beşir kenmerken zich door een tomeloze energie en het contact met zijn publiek. Als er een klik is, weet hij van geen ophouden. 
Hozan Beşir is een vertolker van de Turkse volksmuziek die bekend werd met het album Elfida.

Margreet Rotte over haar keuze: 

Geweldig hoe hij de saz bespeelt. Kippenvel. Ik krijg direct heimwee als ik het hoor...! 
Elfida - Songtekst

Yüzün geçmişten kalan
Aşka tarif yazdıran
Bir alaturka hüzün
Yüzün kıyıma vuran
Anne karnı huzur
çocukluğumun sesi
Senden bana
şimdi zamanı sızdıran 

Şımartılmamış aşkın
Sessizliğe yakın
Kimbilir kaç yüzyıldır
Sarılmamış kolların
Sisliydi kirpiklerin
Ve gözlerin yağmurlu
Yorulmuşsun
Hakkını almış yılların

Elfida

Bir belalı başımsın
Elfida
Beni farketme sakın
Omzumda iz bırakma
Yüküm dünyaya yakın
Elfida
Hep aklımda kalacaksın

Şımartılmamış aşkın

Sessizliğe yakın
Kimbilir kaç yüzyıldır
Sarılmamış kolların
Sisliydi kirpiklerin
Ve gözlerin yağmurlu
Yorulmuşsun
Hakkını almış yılların

Elfida
Bir belalı başımsın
Elfida
Beni farketme sakın
Omzumda iz bırakma
Yüküm dünyaya yakın
Elfida
Hep aklımda kalacaksın

Elfida
Sen eski bir şarkısın
Elfida
Beni farketme sakın
Omzumda iz bırakma
Yüküm dünyaya yakın
Elfida
Hep aklımda kalacaksın

Welk Turkse nummer zou jij in Impressie Turkije onder de aandacht willen brengen?

Impressie Turkije is wettelijk verplicht je te wijzen op de privacyverklaring, je kunt deze hier lezen.










De köy enstitüleri
Een bijdrage van Marc van Hecke

Toen ik trouwde, besefte ik niet dat ik ook met een Turkse familie trouwde. Mijn schoonvader is een vurige Kemalist, zijn voornaam, Mustafa Kemal, verwijst naar de grondlegger van de Turkse republiek. En je kan het geloven of niet, hij lijkt zelfs op Atatürk.
Sevim, mijn vrouw, zegt altijd hij was een heel strenge vader, maar daar is vandaag niks meer van te merken. Mijn schoonvader is een heel zachte man geworden. En hoewel hij de negentig is gepasseerd, blijft hij iedere dag de krant lezen, lost nog altijd de kruiswoordraadsels op en volgt kritisch de actualiteit.
Als we samen barbecueën drinkt hij twee ‘duble rakı' en rookt dan telkens één of twee sigaretten. Hij is gestopt met roken in 1955, mijn geboortejaar, maar houdt van feestjes en familie. Tot een paar jaar geleden stond hij zelfs regelmatig op de dansvloer, waar hij de oude traditionele dansen van Selendi uitvoerde en nog veel succes oogstte bij vrouwen die zelfs de helft jonger zijn. Nou, als je zó oud kan worden, daar wil ik voor tekenen, wie niet?

Mijn schoonvader kreeg de naam 'Mustafa Kemal' omdat zijn vader een enorm respect had voor Atatürk. Hij leefde in Cansa, een klein dorp in Selendi. Zijn vader was een 'aga', een grootgrondbezitter (maar laat ons dat niet overdrijven) in dat dorp.
In hun huis, dat voorheen op de handelsroutes lag, was er een plaats voor passanten. Families, die je van haar nog pluimen kende, konden hier verblijven, kregen alles gratis, was het een dag, was het maand, nooit werd je weggezonden. Mijn schoonvader zegt, wij waren nog echt gastvrij, in het Turkije van vandaag is er geen gastvrijheid meer! En je voelt, als hij daarover spreekt, dan mist hij dat verleden. Mijn schoonmoeder was een wees, ze leefde in Kula (het buurstadje van Selendi). En ja, mijn schoonvader raakte verliefd op haar, denk overigens dat zij in haar jeugd een heel mooie vrouw was. Het leuke is, ze durven praten over hun liefdesgeschiedenis, dat is geen taboe, mooi toch.

Dikili 2017, eerbetoon aan de leerkrachten van het köy enstitüsü

Dikili ligt aan de Egeïsche kust, een stukje boven Izmir. Het staat bekend als een links dorp. De vroegere burgemeester kreeg meermaals processen aan zijn broek. Omdat hij gratis vervoer invoerde in Dikili, omdat er een gemeentelijke broodbakkerij was die spotgoedkoop voor iedereen brood bakte, omdat iedere inwoner er gratis een aantal kubieke meter water kreeg. Ook omdat vele borduren (redactie: stoepranden) in het rood zijn geschilderd. Ook dat is Turkije.

In de gemeentelijke feestzaal zitten een aantal ouderen, als relieken van het verleden, leerkrachten die gewerkt hebben in de 'köy enstitüleri', dorpsinstituten. Eén van hen, de nestor van het gezelschap, is mijn schoonvader. Hij heeft zijn oude vrienden (en dat is zowel letterlijk als figuurlijk) uitgenodigd en spreekt. Over de dorpsinstituten, over het onderwijs vroeger en nu.
Ach, ze zijn nog met weinig, de leerkrachten van het köy enstitüsü, maar mijn schoonvader is (nog steeds) een goed spreker. Hij gaat terug in de tijd. Hier transformeert een man van negentig jaar oud tot de jonge leerkracht die hij was in de veertiger jaren. Hij zegt rake dingen, zonder demagogie, maar iedereen luistert gespannen. Hij vertelt over de verwezenlijkingen van het köy enstitüsü, kalm, enthousiast. Iedere brug, iedere school, ieder hospitaal, iedere weg die zij bouwden, hij is niks vergeten. Zijn oude kameraden (mijn schoonvader was toen geen socialist hoor, vandaag wel, wat wil je met zo'n schoonzoon) applaudisseren. Daarna krijgt hij een speciaal ereteken van het stadje Dikili, de huidige burgemeester benadrukt nogmaals de belangrijke rol van het köy enstitüsü en dan is er de receptie, mooi!

Toen ik met Sevim trouwde, dacht zij, een man in huis, iemand die klusjes kan opknappen. Helaas, behoudens mijn pen ben ik een klungel als het op praktische zaken neerkomt. Sevim daarentegen, zij is elektrieker, loodgieter, schrijnwerker, tuinier, repareert apparaten, kan zelfs metsen. Zo'n praktische vrouwen (ben er gelukkig mee, want bespaart ons veel geld) zijn het resultaat van de köy enstitüleri. De polyvalente opvoeding, die mijn schoonvader heeft doorgegeven, chapeau hoor.

Het onderwijs in Turkije (mijn familie is een familie van leerkrachten) is vandaag rampzalig, en juist door degelijk onderwijs zou de economie van Turkije er flink op kunnen vooruitgaan, maar liever investeert men in religieuze scholen dan een degelijk onderwijsnet uit te bouwen.

Mijn schoonvader, hij is van een totaal andere generatie. Overigens, eveneens vrij handig. Een deel van de realisaties die zij met het köy enstitüsü in Selendi hebben uitgevoerd, bestaan nog steeds. Zij hebben, op een kleinschalige manier, een broodnodige vooruitgang gebracht, zij verdienen ons respect!
Lees ook het informatieve artikel van Marc over de köy enstitüleri.

Marc van Hecke

WINNEN:
Drie flessen Turksewijn

Antre rode wijn

Droog. Krachtige body met flinke tannines en smaken van moerbei en zwarte peper.

Smyrna witte wijn

Droog. Fijne zuren met langdurige smaakbeleving. Prachtige blend met bittertje op het einde. 

Smyrna rode wijn

Droog. Vrij heftig en intens. Maar het fruit van bramen, zwarte bessen en kersen is fris en sappig. 

Troy Wines is een Nederlands-Turkse wijnimporteur die mikt op de moderne en bewuste wijndrinker die zoekt naar nieuwe smaakbelevingen. Troy Wines levert voornamelijk aan de betere wijnhandel en de hogere klasse restaurants en wijnbars. Sommige wijnhandels verkopen ook online, daar kun je als particulier de wijnen uit het assortiment van Troy Wines bestellen. Leuk om te weten: ook in de Turkse supermarkt kun je hem vinden!
Daarnaast verzorgt Troy Wines proeverijen en schenken zij wijnen bij speciale evenementen als een opening of jubileum. Het assortiment wijnen komt uit de regio Izmir, van de wijnproducent LA Vineyards, waarbij LA staat voor Lucien Arkas.

Maar je kunt deze drie wijnen ook WINNEN! Als je de reportages en artikelen gelezen hebt, zijn de vragen uit de kennisquiz niet al te moeilijk te beantwoorden. Bovendien kun je er alle tijd voor nemen. En wees gerust: je hoeft niet alles goed te hebben om een kans te maken.
De kennisquiz bestaat uit twaalf vragen. Veel succes!




En zo zijn we dan al weer aan het einde gekomen van de vierde editie van Impressie Turkije. Ik hoop dat je ook deze weer met veel plezier gelezen hebt.

oproep

Wil je helpen het blad in de lucht te houden en het groot, sterk en gezond te maken? Deel je ervaringen dan op de sociale media - met groepen, met vrienden en kennissen - en zorg er met mij en anderen voor dat Impressie Turkije bij alle Nederlandstalige Turkijeliefhebbers bekend wordt. Onder elk artikel vind je de buttons om te delen.

Dank voor het lezen!

Klaske Kassenberg

Hoofdredacteur Impressie Turkije




Klaske Kassenberg

In de zomer van 2005 kwam ik met twaalf kratten aan persoonlijke bezittingen naar Turkije, met als doel: schrijfster worden. In die opzet slaagde ik, ondertussen steeds meer in de ban rakend van het land waar ik nu woonde. 

Mijn drang te willen doorgronden en mijn talent te kunnen verwoorden, vormen een dynamische combinatie waarmee ik van Impressie Turkije een onderscheidend magazine wil maken. Een magazine dat blijft verrassen en boeien. Elke editie weer.

Een aanrader om te lezen?
Zegt het voort!

            Advocaat nodig in Waalre - Bladel?


Advocatenkantoor Jacobs
>